Էջ:Yervand Otyan, Collected works (Երվանդ Օտյան, Երկեր).djvu/598

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


բանս, գործս պիտի ձգեմ օրերով այս հանրագրության ետևեն պիտի իյնամ… ասիկա կես ժամեն ընելիք բան մը չէ․․․ սրճարանե-սրճարան, տունե-տուն պտտելու, մարդ տեսնելու, բերան հոգնեցնելու, համոզելու, մեկուն անուշ, մեկուն կծու խոսքեր ըսելու է․․․ վերջապես ծանր գործ մըն է…

− Իրավունք ունիս, բայց դժբախտարար ես դրամ չունիմ։

− Այդ տարբեր բան, այն ատեն խոսքը գոցենք, իբր թե իրարու բան մը չըսինք, և Ճանիկ ոտքի ելլելու շարժում մը ըրավ։ Ասիկա ուսուցչին գործին չեկավ։ Հազիվ իրեն պետք եղած մարդը գտած էր, և ահա, անիկա խույս տալու կպատրաստվեր։

− Նստե՛, եղբայր,− ըսավ,− քիչ մըն ալ խոսինք։

− Ավելորդ խոսքերեն օգուտ մը չկա,− պատասխանեց մյուսը,− ժամավաճաոություն է…

− Թերևս համաձայնության մը կրնանք գալ։

− Առանց դրամի համաձայնություն կարելի չէ, այս գործը խաթեր համար ըլլալիք բան չէ… խաթեր համար եթե կուզես իմ ստորագրությունս դնեմ հանրագրության ներքև։

− Ըսե տեսնենք, ի՞նչ կպահանջես կոր…

− Ատիկա գործին տևողութենեն կախում ունի։

− Ինչպե՞ս,− հարցուց ուսուցիչը։

− Բացեիբաց խոսի՞մ, օրական երեք մեճիտիե կառնեմ, եթե 6 օրեն լմննա 360 ղուրուշ կուտաս, եթե տասը օրեն լմննա 600 ղուրուշ։

− Շատ չէ՞, Ճանիկ աղա։

− Իմ օրականս այս է, ատկե պակաս գնով չեմ կրնար աշխատիլ․․․ աս ալ քեզի համար։ Եթե ուրիշ մեկը ըլլար, կրկինը կպահանջեի։

− Բայց ես այդչափ դրամ չունիմ քովս։

− Այն ատեն պարապ տեղը կխոսինք կոր։

− Թերևս կարենամ տեղե մը ճարել։

− Այդ քու գիտնալիք բանդ է։

− Դրամը՝ ստորագրությունները հավաքելե ետքը պիտի վճարեմ անշուշտ։

− Իբրև կանխավճար 300 ղուրուշ պիտի տաս։

Ուսուցիչը պահ մը մտածեց։ Իրավ, իր քովը կար քանի մը հարյուր ղուրուշ, բայց եթե այդ գումարը Ճանիկի ձեռքը տար, ինք բոլորովին բացը պիտի մնար։