Էջ:Yervand Otyan, Collected works (Երվանդ Օտյան, Երկեր).djvu/640

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


− Տղա մի՛ ըլլար,− գոչեց վաճառականը,– պարապ տեղը ինքզինքդ հիվանդ պիտի ընես։

− Դուն ես պատճառը, եթե հիվանդ ըլլամ,– հեծկլտաց տիկին Սաթեն։

− Սուս եղիր, վազ անցանք, ուզածդ կընենք,− գոչեց ամուսինը։

− Վաղը առտու անպատճառ… Մարդ չպիտի իմանա։

− Չէ՛ մարդ չպիտի իմանա։

− Մանավանդ Միհրանիկ էֆ-ն։

− Մանավանդ Միհրանիկ էֆենտին,− կրկնեց վաճառականը։

Տիկին Սաթեն հանդարտեցավ։ Հաղթանակը տարած էր։

Հետևյալ առտու կանուխ՝ տիկին Սաթեն իր պահանջումը կրկնեց և ըսավ.

− Քեզի խորհուրդ մը տա՞մ, փոխանակ խորհրդարան երթալու և հոն գրելու վկայականը, լուր ղրկե և հոս բերել տուր քարտուղարը։

− Ատիկա աղեկ խելք ըրիր,− պատասխանեց Մարգար էֆենտի։

Տիկին Սաթեն այս հավանութենեն քաջալերված՝ իսկույն ծառան ղրկեց և տուն կանչել տվավ քարտուղարը, պատվիրելով նաև որ հետը բերե Թաղ. Խորհուրդի պաշտոնական նամակաթուղթը և կնիքը։

Կես ժամ ետքը վկայականը գրված ու կնքված էր:

− Դուն կրնաս երթալ,− ըսավ վաճառականը քարտուղարին։

Հետո իբրև ատենապետ թուղթը ստորագրեց և խոսքը կնոջը ուղղելով, հարցուց.

− Ատենադպիրին ստորագրությունը ի՞նչ պիտի ընենք։

− Աման Մարգար էֆ. դուն ալ պարապ բաները խնդիր կընես, ես վասն ատենադպիրի կստորագրեմ։

− Քու անունո՞վդ

− Չէ, ճանըմ, անճանաչելի անուն մը կդնեմ, լմնցավ գնաց։

− Բայց ատիկա զեղծարարություն կըլլա։

− Զեղծարարության ի՞նչ կա, սուտ պոնո չպիտի շինենք,