Ինչպես չըսիրեմ, երկիր իմ կիզված

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Հիշում եմ ինչպես այն ուշ Ինչպես չըսիրեմ, երկիր իմ կիզված՝ «Երկիր Նաիրի» ժողովածու

Վահան Տերյան

1915
Բարակիրան նաիրուհին ինձ ժպտաց
[ 250 ] 12

* * *

Հիշում եմ ինչպես այն ուշ
Աշունն էր ոսկևորվում,—
Մայրմուտն էր ժլատ վառվում,
Բըլուրը պատել էր մուժ...

Մեր գյուղն է —սարերը մերկ,
Մեր գետը — բարակ միգում.
Զանգակը — մեղմ ու բեկուն.
Թախծում են արոտ ու հերկ...

Եվ մայրըս ահա հիվանդ,
Մրսում է, արև ուզում,
Նստած է հետըս դրսում
Անխոս ու մեղմ հնազանդ։

Եվ ծեր է մայրըս այնքան,
Փոքրիկ է —բարի մի մայր...
Ցոլում է սարը սուրսայր,
Երգում է զանգը լալկան...


[1915]