Իր իրիկնաժամի կիսախավարում

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Կապույտ ծածկոցն իջավ ցած Իր իրիկնաժամի կիսախավարում

Վահան Տերյան

Մահ–ցնորք
[ 186 ] 33

***

Իրիկնաժամի կիսախավարում,
Կապույտ լույսերի ցոլքերում ճոճուն,
Հայտնվում է նա, մեղմագին փարվում,
Գունատվում է լուռ ու էլ չի շնչում։

Ծանոթ են ինձ այն ժըպիտը անհույզ,
Եվ այն պատկերի գծերը նրբին,
Եվ այն հայացքը մեղմ ու ոսկելույս,
Եվ երգը անխոս և իրիկնային։

Նստում ենք անվերջ մենք մեկ-մեկու մոտ,
Եվ չեմ հավատում, որ նա է, որ նա...
Այնքան թովիչ է, այնքան անաղոտ,
Ցնորք է կարծես, պիտի հեռանա...


[1912]