Կարծես թե դարձել եմ ես տուն

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Մշուշի միջից,— տեսի՜լ դյութական Կարծես թե դարձել եմ ես տուն՝ «Երկիր Նաիրի» ժողովածու

Վահան Տերյան

1915
Այստեղ է լացել իմ մայրը
[ 245 ] 7

* * *

Կարծես թե դարձել եմ ես տուն,
Բոլորն առաջվանն է կրկին.
Նորից դու հին տեղը նստում,
Շաբժում ես իլիկը մեր հին.
Մանում ու հեքիաթ ես ասում,
Մանում ես անվերջ ու արագ.
Սիրում եմ պարզկա քո լեզուն,
Ձեռներըդ մաշված ու բարակ։
Նայում եմ, մինչև որ անզոր
Գլուխըս ծնկիդ է թեքվում.
Նորից ես մանուկ եմ այսօր,
Դրախտ է նորից իմ հոգում։
Արևը հանգչում է հեռվում,
Գետից բարձրանում է մշուշ,
Հեքիաթըդ անվերջ օրորում,
Իլիկըդ խոսում է անուշ...

[1915]