Մեղեդի

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Մեղեդի

Միխայիլ Լերմոնտով

Թարգմանությունը՝ Ալեքսանդր Ծատուրյանի


Մեղեդի


Ես իմ մտքում մի ա՛յլ աշխարհ ստեղծեցի,
Մի ա՛յլ գողտրիկ պատկերների գոյություն.
Եվ շըղթայով նոցա իրար կապեցի,
Տվի նոցա ես միա՛յն տեսք — ո՛չ անուն։
Սակայն հանկարծ ձըմռան հողմը շառաչեց
Եվ իմ մտքի սըխալ շենքը կործանեց…

Այդպես քաշված մի ծառի տակ ստվերախիտ,
Ուշքը տված յուր չունգուրի լարերին,
Աշուղն ազատ, անշահասեր, պարզամիտ,
Զբաղեցնում է զվարճամոլ ամբոխին…

Մե՛կ էլ ուժգին նա մի ձայն է արձակում,
Նա սիրեկնի սերն է երգում բարձրաձայն,
Բայց չունգուրի լարն է հանկարծ կըտրատվում,
Եվ լըսվում է երգի ըսկիզբը միայն…
Եվ իզո՜ւր եք դուք փափագում վերջաբան —
Ո՞վ կարող է սիրո երգին տալ վախճան…