«Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ3.djvu/262»–ի խմբագրումների տարբերություն

Jump to navigation Jump to search
(Pywikibot touch edit)
Էջի կարգավիճակԷջի կարգավիճակ
-
Չսրբագրված
+
Սրբագրված
Էջի մարմին (ներառվելու է).Էջի մարմին (ներառվելու է).
Տող 1. Տող 1.
Աչքերը եդել են շողերն երկնքի, Որ լուսավորեն իրանց հայացքով 270 Մռայլությունր մարդկային կյանքի։
+
{{Poemx||<poem>Աչքերը խլել են շողերն երկնքի,
  +
Որ լուսավորեն իրանց հայացքով
XV
 
  +
{{տող|270}}Մռայլությունը մարդկային կյանքի։</poem>|}}
Հողեղեն հրեշտակ, դու, որ անպատճառ Ոգևորության համար ես ծնվել, Թե կարենայիր մեր անմխիթար Կյանքին մի ազատ հայացքով նայել, Գուցե չրհանգչեր մարդոց սրտերում Անվերջ ապրելու սերն աստվածային, Թերևս այսքան ցավեր անպատում Այս ժողովրդի գլխին չրգային.— Քեզ հետ, քո սիրով մարդը թև առած 280 Կ արող է թեկուզ երկինքր թռչել,
 
  +
Ինչպես առանց քեզ, չքնա ղ արարած, Վիճակված է միշտ հուսահատ կորչեր Բայց ես ընդհատված իմ խոսքն ա սեմ թոզ, Եվ դու կիմ անաս, որ այն աչքեոի Հրապուրանքր հոգի կախարդող Հանգչում է ծովում արտասուքների։
 
  +
{{Կենտրոն|XV}}
XVI
 
  +
Ժաման ակի հետ միանգամ վառված Սերր զորացավ նորանոր զարկով, Եվ ժաման ակ էր, որ սիրահարված 290 Աղջիկն ու տղան միանան կարգով։
 
  +
{{Poemx||<poem>Հողեղեն հրեշտակ, դու, որ անպատճառ
Բայց ի՞նչ եմ ասում,— Քոշաքար սարի Հովիվր կռո՛՝ է, գնա հորն ասի, Որ իրան համար հարսնացու ճարի Կամ ծնողներից Անուշին ուզի. Կամ թե այն ազատ լերանց հովվուհին — Սիրուն Անուշր յուր մաքուր սիրով Չի" հրապուրում խանդավառ հովվին. Եվ արժանի" չէ, որ փախցնեն զորով։
 
  +
Ոգևորության համար ես ծնվել,
256
 
  +
Թե կարենայիր մեր անմխիթար
  +
Կյանքին մի ազատ հայացքով նայել,
  +
Գուցե չըհանգչեր մարդոց սրտերում
  +
Անվերջ ապրելու սերն աստվածային,
  +
Թերևս այսքան ցավեր անպատում
  +
Այս ժողովրդի գլխին չրգային.-
  +
Քեզ հետ, քո սիրով մարդը թև առած
  +
{{տող|280}}Կարող է թեկուզ երկինքը թռչել,
  +
Ինչպես առանց քեզ, չքնաղ արարած,
  +
Վիճակված է միշտ հուսահատ կորչեր
  +
Բայց ես ընդհատված իմ խոսքն ասեմ թող,
  +
Եվ դու կիմանաս, որ այն աչքերի
  +
Հրապուրանքը հոգի կախարդող
  +
Հանգչում է ծովում արտասուքների։</poem>|}}
  +
  +
{{Կենտրոն|XVI}}
  +
  +
{{Poemx||<poem>Ժամանակի հետ միանգամ վառված
  +
Սերը զորացավ նորանոր զարկով,
  +
Եվ ժամանակ էր, որ սիրահարված
  +
{{տող|290}}Աղջիկն ու տղան միանան կարգով։
  +
Բայց ի՞նչ եմ ասում,— Քոշաքար սարի
  +
Հովիվը կուռ է, գնա հորն ասի,
  +
Որ իրան համար հարսնացու ճարի
  +
Կամ ծնողներից Անուշին ուզի.
  +
Կամ թե այն ազատ լերանց հովվուհին —
  +
Սիրուն Անուշը յուր մաքուր սիրով
  +
Չի՞ հրապուրում խանդավառ հովվին.
  +
Եվ արժանի՞ չէ, որ փախցնեն զորով։</poem>|}}
233

edits

Նավարկման ցանկ