Սև գիշե՜ր, և հուշե՜ր, և խոհե՜ր անհամար...

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Փողոցի երգը Սև գիշե՜ր, և հուշե՜ր, և խոհե՜ր անհամար...

Վահան Տերյան

Հնչում է անվերջ աշնան թախիծով...


Սև գիշե՜ր, և հուշե՜ր, և խոհե՜ր անհամար...


Սև գիշե՜ր, և հուշե՜ր, և խոհե՜ր անհամար,
Մոռացված երազներ՝ շուշաններ թառամած,
Խնդություն հեռացած և՛ անցած, և՛ անդարձ,—
Տրտմություն մենավո՜ր, միաձա՜յն, միալա՜ր...

Մշուշներն են սահում... Սոսավում է ուռին...
Իմ օրեր անհատնում, անխնդում և անտուն.
Ցնորքնե՛ր լուսավառ, ընդունայն, ապարդյուն,
Մոռացված է հավետ արևոտ ձեր ուղին...

Սև խոհեր անսպա՜ռ, անհամա՜ր, անհամա՜ր,
Սև գիշե՜ր, և հուշե՜ր, և հուշե՜ր ընդունայն,
Երազնե՜ր իմ անդարձ — ծաղիկնե՜ր իմ գարնան.
Ի՞նչ կանչով ձեզ կանչեմ, ինչպես լամ ձեզ համար։