1992, ինը մայիսի

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Տնականչ Վարդան Հակոբյան, Երկեր, հատոր Ա՝ 1992, ինը մայիսի

Վարդան Հակոբյան

Հայրենական
1992, ԻՆԸ ՄԱՅԻՍԻ

                        Աշոտ Ավանեսյանին
                        Շահեն Սարգսյանին
                        Գագիկ Ավշարյանին

Արցախադարձ երկնքից արեւը բոց է թափում, -
Արյան հետքը մայթերին ծաղկանց բաժակ է պարզել,
Ձեռագործում աղջկա մոսինի փողն է հյուսվում,
Ծառի ջարդված թեւերում դեռ պահվում է թռիչքը.
Օգնական լեր, Տեր Աստված - հույսս միայն ես լինեմ։

Տունդարձի մեջ դարավոր դոփյուններ կան ձիերի, -
Իրար կորցրած աչքերի որոնումը չի հատնում,
Մութը խեղդած աստղերը անհուններում ծաղկվում են,
Փլատակված ձայները ծիլ են տալիս խորոտիկ.
Օգնական լեր, Տեր Աստված - հույսս միայն ես լինեմ։

Խաչքարերը թեւեր են մարիամակույս ճամփեքին, -
Գմբեթներին մեր լերանց վերադարձը համբույր է,
Լարումի մեջ իմ կանչի Ձենով Օհանն է հառնում,
Անձրեւները տանում են փոշիները լեթարգյան.
Օգնական լեր, Տեր Աստված - հույսս միայն ես լինեմ։

Ճերմակ վազքում լեռների վերքերը հուր են դառել, -
Քիրսի լանջին գյումրեցի Ավետիքը նինջ մտավ,
Մորմոքները նաիրյան կանթեղներ են հառնումի,
Որոտմունք են ձորերը, Շուշվա կրծքին՝ շուշան վարդ.
Օգնական լեր, Տեր Աստված - հույսս թող միշտ ես լինեմ։