«Ահա շիրիմն... իմ ընկերն էր... մի սովորութք ուներ նա...»

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
«Մեր կյանքը— կարճ մի վերելք...» «Ահա շիրիմն... իմ ընկերն էր... մի սսվորութք ուներ նա...»

Հովհաննես Թումանյան

«Դու մի ճարպիկ մաքսանենգ ես, լոկ ճամփորդ ես ձևանում...»


* * *


Ահա շիրիմն… իմ ընկերն էր… մի սովորութք ուներ նա,
Գիշերն արթնում, լույս էր վառում, նստում՝ ժամը իմանա…
Հե՜յ, ի՛նչ անմիտ խոսք է էսօր ժամը կողքին էս շիրմի…
Հե՜յ, անուշ ջա՜ն, ի՜նչ ես հարցնում, ժամի քանիսն է հիմի…

30.I


1920