Էջ:Խաչատուր Աբովյան, Երկերի լիակատար ժողովածու, հատոր 1 (Khachatur Abovyan, Collective works, volume 1).djvu/26

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


Զմէ այլ պարծի ծիրանազարդն Յունաստան,
Ոյր չնաշխարհիկն աստ գեղգեղի Հայաստան։—

Զի՞ կաս անմռունչ քաղաքդ դու պանծալի,
Զի՞ ո՛չ հայիս ի նոր քաղաքդ հրաշալի,
Գանձ Հայկազն ոչ սա կորուսեալն վաղեմնի,
Նորանշան ահա՛ ի քեզ գտանի։—

Ո՞ւր քո որդիք անսաստք անկիրթք ամեհի,
Որք թարթափին երեկ յաղբիւս խոզենի,
Ե՛կ տես հայեա՛ց զոյգ ընդ լուսոյ արեգի՝
40 Որոտընդոստ ի գեր ճեմեն սխրալի։

Նորազուարճ հանդէս տօնիս փրկչական,
Այսօր ընդ աստեղն զուարթունք տան նշան։
Ել շնչեաց ահա՛ Որ էնն անվախճան,
Իսկապէս լինել գլուխ և վէմ անկեան։—

Րամք հոգեղինաց այսօր ընդ մարդկան,
Տօնեն հրաշափառ զտօն ծննդեան
Սուրբ կոյսն Մարիամ կաթամբ կուսական,
Առեալ ի գիրկս իւր պատուէ զնոր արքայն։—

Եւ մեք ընդ նոսա ձայնիւ միաբան,
50 Մաղթեմք քեզ զկեանս միշտ և յաւիտեան։
Սովաւ բարձրասցի բազուկ քո ընտրեալ
Սուր սրտի չարաց յավէրժ պանծացեալ։

Նախկին քոց քրտանց տօն այսօր հնչէ,
Զերամ քոց ձագուց ի զենին կոչէ,
Առ որ բոլորեալ կամք մեք ի սրտէ,
Լեալ շնորհակալու քոց բարութենէ։

Ահա՛ մեք գառինքս մերովք իսկ հովուովք,
Առ քեզ հովուապետդ ճեպիմք թախծանօք,
Օրհնեա՛ զմեզ հա՛յր սուրբ րոտեմք անձկանօք,
60 Ի մեզ ակնարկեալ քաղց բադին աչօք։

Սիրելի լիցի խնամել քո զմեզ
Եւ մեր թիկնածել մաղթանօք ընդ քեզ.
Որով և լիցի անփուտ քոյդ շնորհիւ,
Ի վեր ճեմել մեզ ի բարեաց հանդէս։